Κρυολόγημα και Ομοιοπαθητική

Το κοινό κρυολόγημα είναι μια συνηθισμένη, ήπια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, που προκαλείται από ιούς, κυρίως τους Ρινοϊούς.
Μεταδίδεται εύκολα με σταγονίδια του αέρα, όταν κάποιος βήχει ή φτερνίζεται,
καθώς και με την επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και χέρια.

Τα συνήθη συμπτώματα είναι:

• Καταρροή
• Βουλωμένη μύτη
• Φτέρνισμα
• Πονόλαιμο
• Βήχα
• Ήπιο πονοκέφαλο
• Ήπιο αίσθημα κόπωσης
• χαμηλός πυρετός (πιο σπάνια)

Παρά το όνομά του, το κρυολόγημα δεν προκαλείται από το κρύο, αλλά από ιούς. Όμως το κρύο μπορεί να διευκολύνει τον ιό να εγκατασταθεί και να πολλαπλασιαστεί στον οργανισμό.
Για παράδειγμα:

Τοπική άμυνα στη μύτη
Όταν η μύτη εκτίθεται σε κρύο αέρα, η θερμοκρασία της μπορεί να πέσει και ο ιός πολλαπλασιάζεται πιο εύκολα. Σε θερμοκρασίες γύρω στους 33 °C, δηλαδή, χαμηλότερες από τους 37 °C του σώματος, η ανοσολογική απόκριση ενάντια στον Ρινοϊό, είναι πιο αδύναμη.

Μειωμένη αιμάτωση
Η εισπνοή κρύου αέρα προκαλεί στένωση των αγγείων στη μύτη και στον λαιμό. Έτσι φτάνουν λιγότερα ανοσοκύτταρα εκεί που χρειάζονται, κάτι που ευνοεί την εγκατάσταση της λοίμωξης.

Βλεννογόνοι και κροσσοί της μύτης
Ο ξηρός και κρύος αέρας μπορεί να στεγνώνει τους βλεννογόνους και να επιβραδύνει την κίνηση στις μικροσκοπικές «βλεφαρίδες» που απομακρύνουν μικροοργανισμούς και σωματίδια από τη μύτη, δίνοντας  στον ιό περισσότερο χρόνο για να δράσει.

Σταθερότητα του ιού
Κάποιοι ιοί, επιβιώνουν και μεταδίδονται καλύτερα σε κρύο περιβάλλον.

Αλλαγές στη συμπεριφορά
Ο κόσμος μένει σε κλειστούς και συχνά κακώς αεριζόμενους χώρους, σε στενή επαφή.

Το κρύο φαίνεται να λειτουργεί ως ένας παράγοντας που ευνοεί ελαφρώς τον ιό, και όχι ως η αιτία.
Η αιτία είναι ένα απροετοίμαστο και εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η νόσος είναι συνήθως αυτο-περιοριζόμενη δηλαδή υποχωρεί από μόνη της σε περίπου 7 ημέρες. Τα αντιβιοτικά δεν είναι αποτελεσματικά εδώ, καθώς δεν δρουν στους ιούς. Το μόνο όπλο είναι η υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος και της ζωτικότητας του οργανισμού.

Κάποια πρακτικά Tips για τις ημέρες του κρυολογήματος, θα βρείτε εδώ.

Δεν καταστέλλουμε, ούτε καταπιέζουμε τα συμπτώματα και αυτό, για δύο λόγους.
Πρώτον γιατί αυτά είναι η αυτο-θεραπευτική διαδικασία του οργανισμού, οι προσπάθειες του, για να διατηρήσει  μια κατάσταση ισορροπίας και δεύτερον γιατί σύμφωνα με τα συμπτώματα έχουμε αντικειμενική εικόνα για την κατάσταση και την εκλογή του κατάλληλου ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Ενδεικτικά ομοιοπαθητικά φάρμακα για το κοινό κρυολόγημα:

Oscillococcinum:
Nosodes. Μπορεί να ληφθεί προληπτικά ή όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Gelsemium:
Την πρώτη ημέρα ή όταν γίνει αντιληπτή η ίωση μπορεί να περιορίσει ή και σταματήσει την εξέλιξη στης ασθένειας. Σε ήπια καταρροή με φταρνίσματα. Χαρακτηριστικό του η αδυναμία και οι ήπιοι πόνοι στο σώμα.

Aconitum napellus:
Για κρυολόγημα που ήρθε ξαφνικά κυρίως από κρύο ξηρό αέρα. Ξαφνική εμφάνιση συμπτωμάτων π.χ. ξαφνικό πονόλαιμο, πονοκέφαλο κλπ (ταιριάζει πιο συχνά σε συμπτώματα Γρίπης).

Ferrum phos:
Όταν τα συμπτώματα έρχονται αργά και σταδιακά και υπάρχουν δέκατα, ένα αίσθημα ελαφριάς κόπωσης. Ο λαιμός ελαφρώς κόκκινος με ήπιες ενοχλήσεις στο λαιμό. Χωρίς έντονα συμπτώματα.

Allium cepa:
Από τα πιο συχνά φάρμακα στο κρυολόγημα που ξεκινάει απότομα. Φτάρνισμα με έντονη και άφθονη ρινική καταρροή που ερεθίσει το δέρμα κάτω από τη μύτη. Μάτια που δακρύζουν αλλά δεν ερεθίζουν τα βλέφαρα. Επίσης για οπισθορινική καταρροή που δημιουργεί ένα φλέγμα στο λαιμού που το άτομο μπορεί να το αποβάλει.

Euphrasia:
Υπάρχουν παρόμοια συμπτώματα με το Allium cepa με μια πολύ σημαντική διαφορά. Η δακρύρροια είναι ερεθιστική όπου ερεθίζει τα βλέφαρα και τα μάτια καίνε. Ενώ η ρινική καταρροή μπορεί να υπάρχει χωρίς να ερεθίζει το άνω χείλος.

Arsenicum album:
Ρινική υδαρής ερεθιστική καταρροή που ταυτόχρονα αισθάνεται τη μύτη βουλωμένη. Συνήθως σε κρυολόγημα που ξεκινά με πολλά φταρνίσματα. Πονόλαιμος με αίσθηση σαν να καίει. Κρυάδες και έλλειψη ανοχής στο κρύο και στον καθαρό αέρα. Μπορεί να συνοδεύονται συμπτώματα στο γαστρεντερικό σύστημα. Επιδεινώνεται στο κρύο και με τη σωματική προσπάθεια και ανακουφίζεται με τη ζέστη και τα ζεστά ροφήματα.

Dulcamara:
Συμπτώματα μετά από έκθεση σε κρύο και υγρό καιρό ή με τις απότομες εναλλαγές του καιρού. Παχύρευστη βλέννα λευκή ή κιτρινωπή. Μπούκωμα στη μύτη στο κρύο και υγρό καιρό. Μπορεί να συνοδεύεται από πόνους στις αρθρώσει και στους μύες με δυσκαμψία και πιάσιμο στον αυχένα ή στην πλάτη.

Natrum mur:
Το κρυολόγημα που ξεκινά συνήθως από κάποιο συναισθηματικό παράγοντα και μπορεί να συνοδεύεται με επιχείλιο έρπητα. Το συνάχι είναι υδαρές τις πρώτες ημέρες και μετά γίνεται πιο παχύ σαν από ωμό ασπράδι αυγού. Συνοδεύεται από φταρνίσματα ειδικά το πρωί που ξυπνάει και με απώλεια όσφρησης και γεύσης.

Nux vomica:
Η μύτη είναι εντελώς κλειστή το βράδυ στο κρεβάτι. Ξηρό μπούκωμα τη νύχτα, ρινική καταρροή κατά τη διάρκεια της ημέρας και σε ζεστό δωμάτιο. Έντονη φταρνίσματα το πρωί και ευαισθησία στο κρύο.  Ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να συνοδεύει τα συμπτώματα είναι η έντονη ευερεθιστότητα.

Pulsatilla:
Στο παραγωγικό στάδιο όταν οι εκκρίσεις γίνονται παχύρευστες και κιτρινοπράσινες. Μπορεί να εμφανίζει παραγωγικό βήχα το πρωί και ξηρό βήχα το βράδυ που ξαπλώνει. Κάποια χαρακτηριστικά είναι η απουσία της δίψας και η επιδείνωση σε κλειστό δωμάτιο. Νιώθει καλύτερα στον καθαρό αέρα ή με ανοιχτό το παράθυρο.

Kali Bichromicum:
Οι εκκρίσεις είναι ακόμα πιο πηχτές, κολλώδεις και πιο σκούρες κιτρινοπράσινες που δεν αποβάλλονται εύκολα. Αίσθηση πληρότητας στη βάση της μύτης, στα ιγμόρεια και ίσως μετωπιαίος πονοκέφαλος. Νιώθει καλύτερα στη ζέστη και όταν πιέζει το κεφάλι του.

Οι πληροφορίες είναι ενημερωτικές και η περιγραφή των φαρμάκων συνοπτική.
Ο σωστός τρόπος λήψης του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, η δυναμοποίηση και η συχνότητα λήψης, είναι τόσο σημαντικά όσο και το φάρμακο που θα επιλέξει κάποιος να πάρει.
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτεί εξατομικευμένη αντιμετώπιση.
Για το λόγο αυτό συστήνεται πάντα η συμβολή του εξειδικευμένου Ομοιοπαθητικού.