Η διαδικασία της πέψης ξεκινά ήδη από τη στιγμή που η τροφή εισέρχεται στο στόμα, μέσω της μάσησης και της ανάμιξής της με το σάλιο. Στη συνέχει στον φάρυγγα και στον οισοφάγο όπου εκκρίνεται βλέννα για να διευκολύνεται η κατάποση και φτάνει στο στομάχι. Στο στομάχι, το γαστρικό υγρό που περιέχει σημαντικές ποσότητες υδροχλωρικού οξέος αναλαμβάνει τη διάσπαση της τροφής, την καταστροφή των περισσότερων βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών. Επίσης προετοιμάζει την απορρόφηση κάποιων βιταμινών όπως η Β-12, μετάλλων και ιχνοστοιχείων π.χ. σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο κ.α. Σε αυτό το στάδιο οι τροφές παραμένουν από 2 έως 4 ώρες και διασπώνται σε μορφές που μπορούν να αξιοποιηθούν από τον οργανισμό.
Δυσπεψία και φουσκώματα
Το έντονο στρες, η κακή μάσηση και η γρήγορη κατάποση, οι κακές διατροφικές συνήθειες, η κατανάλωση νερού κοντά στα γεύματα, η υπερκατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων και πολλά άλλα, μπορούν να είναι αιτίες τέτοιων συμπτωμάτων. Για να ρυθμιστεί αυτή η κατάσταση, χρειάζεται διατροφικές οδηγίες και αλλαγές στο τρόπο ζωής. Από το τί τρώμε, πότε το τρώμε και πώς τρώμε. Με διατροφική καθοδήγηση, την τροφική δυσανεξία, την ομοιοπαθητική και τον βιοσυντονισμό, αντιμετωπίζουμε τη δυσπεψία και τα φουσκώματα με πολύ καλά αποτελέσματα.
Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ)
Η διαταραχή αυτή εμφανίζεται όταν το γαστρικό υγρό ρέει πίσω στον σωλήνα που συνδέει το στόμα με το στομάχι (οισοφάγο και φάρυγγα). Αυτή η αντίστροφη διαδρομή μπορεί να ερεθίσει τον βλεννογόνο του οισοφάγου, ο οποίος στη προσπάθειά του να προστατευτεί παράγει βλέννα. Η συσσώρευση βλέννας έπειτα, προκαλεί την ανάγκη του ατόμου να καθαρίζει συνεχώς τον φάρυγγά του. Μπορεί επίσης να προκαλέσει αλλαγές στο ηχόχρωμα της φωνής, δύσοσμη αναπνοή και σε χρόνιες περιπτώσεις πόνο, κάψιμο στο στήθος και βήχα. Τα αίτια της ΓΟΠ μπορεί να είναι:
Η δυσλειτουργία του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα
Διαφραγματοκήλη
Παχυσαρκία
Εγκυμοσύνη
Ενζυμικές διαταραχές
Μη ανεκτές τροφές από το στομάχι
Άσκηση ή κατάκλιση μετά το φαγητό
Φαρμακευτικές ουσίες
Κάπνισμα κ.α.
Γαστρίτιδα
Η γαστρίτιδα είναι ένας γενικός όρος για μια ομάδα παθήσεων με ένα κοινό χαρακτηριστικό.
Τη φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου. Τα αίτια αυτής της ασθένειας μπορεί να είναι πολλά.
Ο λάθος τρόπος διατροφής ή οι ανάγκες του σώματος που προκαλούν αυξημένη παραγωγή οξέος, φαρμακευτικές ουσίες, παλινδρόμηση χολής στο στομάχι ή υπερανάπτυξη του Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν δυσπεψία, ναυτία, φουσκώματα, πόνο, αίσθημα δίψας, αίσθημα κόπωσης κ.α.
Επειδή το τοίχωμα του στομάχου, όπως και το έντερο, αλληλεπιδρά στενά με το πνευμονογαστρικό νεύρο, η θεραπεία προσεγγίζεται με πολλούς τρόπους, ψάχνοντας συναισθηματικές και ψυχολογικές συνδέσεις.
Γαστρεντερίτιδα
Η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι μια εντερική λοίμωξη που χαρακτηρίζεται από διάρροια, κοιλιακές κράμπες, ναυτία ή έμετο και μερικές φορές πυρετό. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για την ανάπτυξη ιογενούς γαστρεντερίτιδας – είναι μέσω της επαφής με ένα μολυσμένο άτομο ή μέσω της κατάποσης μολυσμένης τροφής ή νερού.
Αντιμετωπίζεται εξαιρετικά με τη λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Χολολιθίαση
Η χολή είναι ένα πεπτικό υγρό που παράγεται στο συκώτι και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη. Όταν τρώμε και ειδικά όταν τρώμε λιπαρά, η χοληδόχος κύστη συσπάται και αδειάζει τη χολή στο λεπτό έντερο (δωδεκαδάκτυλο). Η υποκινητικότητα της χοληδόχου κύστεως είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο που οφείλεται σε πολλά προβλήματα της χολής όταν το άτομο αποφεύγει για μεγάλο διάσημα τα λίπη και τα έλαια (π.χ. διατροφή άπαχης πρωτείνης και υδατανθράκων). Τότε η χοληδόχος κύστη δεν λαμβάνει έντονο ερέθισμα να συσπαστεί ενώ η χολή συνεχίζει να παράγεται απο το συκώτι και να γεμίζει τη χοληδόχο κύστη. Έπειτα η χολή απορροφά το νερό από τη χολή στη προσπάθειά της να τη συμπυκνώσει, αφήνοντας την πυκνή και παχύρευστη σαν ίζημα.
Άρα, το ασταθές νευρικό σύστημα και κακές διατροφικές συνήθειες είναι απο τις πιο συχνές αιτίες για τον “λάσπης” και χολόλιθων. Συνήθως οι χολόλιθοι είναι ασυμπτωματικοί προκαλώντας κυρίως ψυχοσυναισθηματική αστάθεια και χρόνιες γαστρεντερικές διαταραχές . Καθώς αυξάνεται το μέγεθός τους αυξάνεται και ο κίνδυνος χολοκυστίτιδας, χολαγγειίτιδας και οξείας παγκρεατίτιδας. Με ένα απλό υπερηχογράφημα κοιλιάς η κατάσταση μπορεί να αναγνωριστεί. Η πρόληψη όμως σε αυτά τα προβλήματα είναι η πιο σημαντική μέθοδος.
Η διατροφική καθοδήγηση σε συνδυασμό με συγκεκριμένες για τη χολή αποτοξινώσεις, στις περισσότερες περιπτώσεις (όπου το μέγεθος των λίθων το επιτρέπουν), βοηθούν τη χοληδόχο κύστη να καθαρίσει αποτελεσματικά.
«Η σελίδα εμπλουτίζεται…»